Interne competitie

Gegevens

Geschreven: maandag 09 februari 2026 14:58

Geschreven door Derk Schuttel

Ronde 13 en 14 in hartje winter.

Terwijl Koning Winter nog regeert mochten we aantreden voor de 13^e ronde. Vanwege de temperaturen of om het noodlot niet te tarten kwamen er maar weinig spelers opdagen.

Jan van Paassen speelde enkele partijen tegen Lieuwe en wist ze allemaal te winnen als ik me niet vergis.

Derk hanteerde tegen Melle de witte stukken in een Alapin opzet van het Siciliaans. De strijd ging op en neer met een klein plusje voor de één en dan voor de ander, maar feitelijk was de stelling steeds in balans en geen van beiden had de inspiratie om een goed plan te vinden. Op het moment dat Melle de c-lijn wist te neutraliseren, een iets betere loper had maar dus geen duidelijk aanvalsplan besloot hij remise aan te bieden. Na enige aarzeling nam Derk dit aan.

In ronde 14 speelde Melle Bosma met wit een Italiaanse partij tegen Jan v Paassen. Hierin draaide alles om Tempi en "de dood of de gladiolen" . Nadat Jan kort had gerokeerd speelde Melle zijn e pion door naar e5. Een kostbaar tempo want Jan speelde graag zijn paard van f6 naar e4. Melle rokeerde ook kort en Jan ruilde op c3, won de pion met aanval op de toren op a1. Hierop kwam Melle met het messcherpe Pg5. Een offer van de toren of compensatie vanwege de matdreiging op termijn of in ieder geval materiaalwinst? Om een oplossing te vinden investeerde Jan meer dan een half uur bedenktijd, maar was die er wel ?? Met het opspelen van d5 onderbrak Jan tijdelijk de lastige loperlijn maar na het slaan had hij wel wat ruimte gemaakt en 2 stukken ontwikkeld  maar de dreiging van wit werd er niet minder om. Nu had wit de keuze uit meerdere sterke zetten met de dame, c2 of d3,  met matdreiging op h7 en aanval op de loper. Melle koos echter voor het verkeerde  Db3 waarna zwart met  Db4 de batterij op c4 -b3 trachtte te ontmantelen. Koelbloedig slaan van de toren op a1 was een betere optie maar Jan was bang voor de witte aanval. Nu volgde toch de aanval van wit waarbij alle drie de koningspionnen werden veroverd en de koning van zwart nagenoeg geen verdediging meer had. Melle kwam net een tempo te kort om de partij af te maken en Jan kon met allerlei kunst en vliegwerk erger voorkomen. Op de 21e zet kon Jan de verleiding niet langer weerstaan en sloeg de toren op a1, die maar liefst 11 zetten ingestaan had!!  Na alle schermutselingen had zwart weliswaar loper, paard en dame tegen de dame en toren van wit en een gelijk aantal pionnen, maar de zwarte koning stond helemaal open op het bord zodat deze snel bedreigt kon worden met bv. Te1, Pe5, Dh6,Pf7 en Lg7+! Beide spelers waren echter moegestreden en kwamen remise overeen. Het einde van een boeiende , wilde maar vooral ook mooie partij waar de vonken vanaf vlogen. Dus geen gladiolen, maar dat mocht de pret niet drukken.

Sebas speelde met wit tegen koploper Derk. In de Nimovich-Larsen aanval van de Reti opening kwam zwart met een minimaal voordeeltje uit de opening. Een foutje van Sebas had een pion moeten kostten maar Derk dacht een weerlegging te zien en besloot het kleinood te laten staan. Traditiegetrouw gebruikte Derk veel tijd en in het late middenspel kwam hij minder te staan. Sebas kreeg druk over de zwarte diagonaal maar aarzelde om door te drukken. Misschien had hij een pion moeten investeren om de druk op te voeren? Hij had zijn hoop gevestigd op zijn vrijpion op de c-lijn maar speelde deze te snel op. Het eindspel werd beslecht in het voordeel van Derk. Zijn loper was sterker waardoor het een kwestie van techniek werd om het punt binnen te slepen.

Derk